Nasz pomysł na spędzenie 3 dni w chorwackim paśmie Velebit to PREMUŽICEVA STAZA, wg. Ž. Poljaka, autora książki "50 najpiękniejszych tras pieszych w Chorwacji" nr 1 wśród szlaków w tym kraju. Trasa ma długość 47km i przebiega m.in. przez Park Narodowy Północnego Velebitu oraz ścisły rezerwat przyrody Hajdučki i Rožanski kukovi. Prowadzi od okolicy schroniska Zavižan 1594m, przez najwyższy punkt 1620m, następnie przełęcz Veliki Alan 1412m do okolicy Baške Oštarije.
Trasę wytyczył i nadzorował jej budowę inżynier leśny i nauczyciel Ante Premužić (1889-1979).
tłum.: Ante Premužić urodził się 11 stycznia 1889 roku w Slavonskim Kobasie. Po ukończeniu Królewskiego Liceum w Slavonskiej Požedze, ukończył studia w Akademii Leśnej w Zagrzebiu. Służył w wielu miejscach w Chorwacji, zajmując się głównie pracami budowlanymi. Dwukrotnie pełnił funkcję kierownika Wydziału Budownictwa ówczesnego Ministerstwa Lasów i Górnictwa w Belgradzie. Był inicjatorem, projektantem i budowniczym licznych szlaków leśnych i pieszych w Velebicie, a także wokół Jezior Plitwickich, na wyspach Rab, Mljet i Krk. Pisał o roli leśnictwa i turystyki pieszej oraz rozwoju turystyki, a także analizował problemy leśnictwa i gospodarki rolnej w krasie. Ante Premužić był prawdziwym miłośnikiem przyrody, obrońcą i badaczem Velebitu. Zmarł 30 listopada 1979 roku w Zagrzebiu.
Szlak powstał w latach 1930-1933 metodą suchego kamienia (bez betonu i cementu) i do tej pory jest perłą budownictwa szlaków turystycznych w Chorwacji. W 2009 r. szlak został oficjalnie objęty ochroną jako dobro kultury o znaczeniu narodowym.
Szlak Premužićeva przechodzi przez najdzikszy i najbardziej niedostępny kras Velebitu. W jego okolicach znajdują się dwie jaskinie należące do nagłębszych na świecie: Lukina jama o głębokości 1421m (16 miejsce na świecie) i Slovačka jama 1320m (miejsce 21).
Różnica wysokości między najwyższym, a najniższym punktem na całej długości szlaku wynosi łącznie 700m. Średnie nachylenie wynosi 10%, a największe 20%. Początkowy odcinek szlaku jest ścieżką edukacyjną z licznymi tablicami, na których można znaleźć różne informacje o obszarze, szlaku oraz o faunie i florze w jego otoczeniu.
Szlak nie jest pętlą. Można go zrobić na raz, ale my dzielimy go na 3 etapy, które zrobimy dwukrotnie. Dlaczego? Ponieważ mamy tylko jedno auto, a nie będziemy korzystać z dodatkowego transportu. Schroniska na szlaku nie mają wolnych miejsc, a biwakowanie jest zabronione. Nocujemy na kwaterze w Karlobagu, dojeżdżamy do parkingów, na których zostawiamy auto i robimy każdy etap metodą "tam i z powrotem".
INFORMACJE PRAWNE
Wszystkie materiały na tym blogu są własnością autorów i nie mogą być wykorzystywane bez ich zgody.
Kopiowanie, powielanie i wykorzystywanie treści oraz zdjęć bez zgody autorów jest prawnie zabronione.